column 14 maart 2008

Als innovatieadviseur kom ik elke dag bij ondernemers. Ik constateer dat er goede, minder goede en slechte ondernemers zijn. De goede ondernemers stellen zichzelf en de organisatie, dus ook de werknemers, heldere doelen en stellen die doelen ook bij als daar aanleiding toe is. Goede, of beter slimme ondernemers maken optimaal gebruik van de talenten van werknemers. In tijden van schaarste is het nog belangrijker om de talenten van werknemers optimaal te gebruiken. Wat merkwaardig is het toch om in tijden van personeelsschaarste te spreken over een versoepeling van het ontslagrecht. Is het niet kortzichtig, ja zelfs naïef om te denken dat je een betere ondernemer bent of kunt worden als je werknemers makkelijker kunt ontslaan. Wat naïef om te denken dat de werkgeversorganisatie VNO-NCW tweehonderdduizend kansloze werknemers aan een baan wil helpen in ruil voor een versoepeling van de mogelijkheden om andere werknemers van zich af te stoten. Bovendien: wiens primaire verantwoordelijkheid is het: die van de overheid of die van werkgevers?
De werkgeversorganisaties kunnen zich beter richten op een andere groep van potentiële werknemers: de groep van enkele honderdduizenden werknemers die bij de overheid of semi-overheid op de loonlijst staan en geen meetbare effectiviteit hebben. Dat zou bedrijven én particulieren heel veel belastingen besparen en voorkomen dat we een tweede golf van integratieproblemen krijgen in de vorm van honderdduizenden Oost-Europeanen.
Tenslotte: zoals er goede, minder goede en slechte ondernemers zijn, zo zijn er ook goede, minder goede en slechte werknemers. Zoals er ook goede, minder goede en slechte mensen zijn.

John Boersma